
تا حالا به بال های یه جوجه اردک دقت کردید؟ بالاش خیلی کوچیکن.خیلی کوچیک تر از جثه اش, اینو به خاطر این می گم که بال های جوجه های مرغ, خروس و طوطی و... بزرگترند. تا حالا به این موضوع توجه کردید که چقدر به بال های خودشون می نازن؟ با چه احساسی اونارو تمیز می کنن و با چه غروری اونارو تو هوا تکون میدن؟ اینارو به خاطر این میگم که یه بار دوستم توی پارک به مسخره گفت: ببین این اردکه چه جوری بال میزنه, فکر کرده عقابه...
دیدم راست میگه. واقعا این اردکا چه اعتمادی به خودشون دارن, به خصوص وقتی توی جمع بقیه پرنده ها باشن, انگار می خوان از اونا کم نیارن. چه خوبه ما هم مثل اردک بال بزنیم. قدر تمام چیزایی رو که توی زندگی داریم بدونیم وبه اونا بنازیم. اردک هیچ وقت نمی گه چرا بال هام کوچیکن, چون یه نوک بزرگ داره و هیچ وقت نمی گه چرا قدرت پرواز ندارم, چون پاهای قوی برای شنا داره.
پس خودمونو با دیگران مقایسه نکنیم و ناشکر نباشیم. و بدونیم اون چیزی رو که داریم بهترینه و ما در نوع خودمون بی نظیریم. در این صورت راحت توی رودخونه زندگی شنا خواهیم کرد.