(( شگفتا ،

 وقتی که بود نمیدیدم

 وقتی می خواند نمی شنیدم

 وقتی دیدم ، که نبود ،

 وقتی شنیدم ، که نخواند ،

 چه غم انگیز است وقتی که چشمه ای سرد و زلال در برابرت می جوشد و میخواند و مینالد ، تشنه آتش باشی و نه آب ،

 و چشمه که خشکید ،

 چشمه که از آن آتش که تو تشنه آن بودی بخار شد و به هوا رفت و آتش کویر را تافت

 و در خود گداخت ، و از زمین آتش رویید و از آسمان آتش بارید ، تو تشنه آب گردی و نه آتش ،

 و بعد ، عمری گداختن از غم نبودن کسی که تا بود ، از غم نبودن تو میگداخت . ))

( گزیده از کتاب کویر استاد شریعتی ) 

فروردین

اردیبهشت

خرداد

و...

*رابین درانات تاگور، یکی از بزرگترین شعرای قرن حاضر در ایالت بنگال هندوستان زندگی می کرد. او اشعار و رمان های خود را به زبان بنگالی منتشر کرد، اما هیچ شهرتی کسب نکرد. سپس یکی از کتاب های کوچکش به اسم گیتانجالی (هدیه غزل ها) را به انگلیسی برگرداند. او آگاه بود متن ترجمه شده نه هیچ گاه زیبایی اشعار اصلی را دارد نه می تواند دارا باشد. زیرا این دو زبان یعنی بنگالی و انگلیسی ساختارها و شیوه بیان متفاوتی دارند. بنگالی زبانی بسیار شیرینی است. حتی در بگو مگو ها و مشاجره ها گویی در گفت و گوی دلچسب و خوشایندی شرکت داری. بسیار خوش آهنگ است. اما زبان انگلیسی فاقد این کیفیت است و نمی توان چنین کیفیتی به آن بخشید. زبان انگلیسی ویژگی های خاص خود را دارد. اما او هر طور بود آن را ترجمه کرد و این ترجمه که در مقایسه با کار اصلی، اثر بسیار ضعیفی می نمود موفق شد جایزه نوبل دریافت کند. پس از آن ناگهان در سراسر هندوستان بوق و کرنا به راه افتاد. این کتاب سال ها به زبان بنگالی و دیگر زبان هندی در دسترس بود و هیچ کس اعتنایی به آن نکرده بود.هر دانشگاهی خواستار اعطای دکترای ادبیات به او شد. روشن است که کلکته، محل زندگی او، نخستین دانشگاهی بود که دیپلم افتخار به او اعطاکرد. او از قبول آن خودداری کرد و گفت :«شما دیپلم افتخار را به من نمی دهید، و برای کتاب شعر من ارزش قائل نیستید، بلکه جایزه نوبل را اعتبار می بخشید. زیرا این کتاب با کیفیتی بسیار زیباتر از سال ها این جا افتاده بود و حتی یکی به خودش زحمت نداد حتی یک نقد ادبی ناقابل درباره این کتاب بنویسد.» او از دریافت هر دیپلم افتخاری سرباز زد. حرفش این بود :این توهین به من است.

**ژان پل ساتر یکی از بزرگترین رمان نویسان و صاحب نظران روان شناسی انسان، از دریافت جایزه نوبل چشم پوشید. او گفت:«من هنگام خلق اثرم پاداش کافی دریافت کرده ام. جایزه نوبل نمی تواند چیزی بر آن بیفزاید. برعکس مرا پایین می کشد. این جایزه برای آماتورها خوب است که به دنبال آوازه و شهرتند، من هم به اندازه کافی سن و سال دارم و هم به اندازه کافی از کارم لذت برده ام. من هرچه را انجام داده ام دوست داشته ام و خود این برایم پاداش بود. من پاداش دیگری نمی خواهم، چون هیچ چیز جای آن چه را در حال حاضر دریافت کرده ام، نمی گیرد.» و حق با او بود. اما افرادی که درست می اندیشند، در دنیا انگشت شمارند و دنیا پر از آدم هایی است که نادرست می اندیشند و محبوس در دام این افکار نادرست زندگی می کنند.

هموطن لبخند بزن.

مهم این نیست که هستی آن چه اهمیت دارد این است که همیشه عشق بورزی و آن چه تو را باید شادمان کند این است که روزت را با عشق آغاز کنی و شب هنگام با یاد عشق سر به بالین بنهی، محبت و صداقت باید هسته مرکزی همه کارهای تو باشد و از درون و برون یکی شوی مثل نفس کشیدن که همه اعضا با هم به اتحاد می رسند در رساندن دم به بازدم.

عشق گوهری است بس زیبا و فریبا و هنرمند واقعی در زندگی کسی است که با تراش محبت و صداقت آن را چو نگینی بر انگشت عشق روح خود کند .کسی که موهبت عشق را باور دارد و به خاطر آن به تمنای نفس پشت می کند در واقع خدا را شناخته و با توسل به عشق الهی خود را از هر رویدادی ناخوشایندی دور می کند در گنجینه روزگار رازی با ارزش تر از مهر ورزیدن نخواهی یافت و هیچ چیز درد دنیا بر مسندی بالا تر از نور محبت بر قلب کسی نمی نشیند خدا خود مظهر عشق و بخشش است و فقط با یک زبان باید با او سخن گفت زبان دل مهربان زبان دل بخشنده و بی کینه.......

هیچ به این اندیشیده ای که به نام خدا چه کارها را نمی توان کرد آری تو نمی توانی بگویی به نام خدا اما کینه دوست را به دل بگیری تو نمی توانی بگویی به نام خدا اما به وفاداری دوست توجه نکنی تو نمی توانی بگویی به نام خدا اما آبروی دوست را بر باد دهی و ویرانش کنی.

در یاب که اگر به نام خدا می گویی یعنی عاشقی و عاشق یعنی

ع: عطر وجودت روح نوازاست

ا: ایثار مثل زدنی است

ش: شهره به مهربانی داری و

ق: قناری خوش الحان روضه رضوانی

حالا بگو چه کم داری؟

مطمئن تر از این کشتی چه دیده ای که از دریای مهرورزی می هراسی ؟

قسم به هر چه دردمنده در این دنیاست عاشق بمان

به سوز دل عاشق که تنها مرهم زخم دل تنهای دوست توی

عاشق بمان محبت کن و بدون چشمداشت ببخش

دل را به خدا بسپار برایش دلبری کن آری با مهربانی توجه اش را به خودت جلب کن با عفو و رهایی نگاهش را معطوف خود کن با خیر خواهی درهای رحمتش را به روی خود بگشا و در انوار نورانی حکمت الهی اش غر ق در سرور شو این عطر مشام انگیز الهی بر روح و روان تو به خیر و خوشی..

در فرنگ، مادران عادت كرده‌اند به كودكانشان بگو‌یند: "اگر آدامست را قورت بدهی، 7 سال در شكمت می‌ماند و شكمت حسابی باد می‌كند" همه ما از این كه خودمان یا فرزندمان آدامسی را قورت بدهد نگرانیم و نمی‌دانیم كه بر سر این آدامس چه می‌آید اما واقعیت این است كه اغلب مواقع اتفاق خیلی بدی نخواهد افتاد.

مواد تشكیل‌دهنده آدامس عبارتند از: صمغ اولیه آدامس، نگهدارنده‌ها، طعم‌دهنده‌ها و شیرین‌كننده‌ها. بدن شیرین‌كننده‌ها را جذب می‌كند و اگر آدامس از نوع دارای قند باشد مقدار زیادی كالری به بدن شما اضافه می‌شود. اما قسمت رزینی یا صمغ آدامس قابل شكستن توسط سیستم گوارش نیست و دفع می‌شود. در واقع پایان سفر یك آدامس بلعیده شده اغلب به توالت می‌رسد و نه جای دیگر!

اما بلعیدن آدامس گاهی اوقات ممكن است خطرناك باشد.

مثلا اگر توده بسیار بزرگی از آدامس(شامل چند آدامس‌به‌هم چسبیده) بلعیده شود و یا آدامس‌های زیادی با فواصل زمانی كوتاه و پشت سر هم بلعیده شوند، می‌توانند دستگاه گوارش را مسدود كنند. از طرفی اگر جسم خارجی غیرقابل جذبی داخل آدامس قرار داشته باشد كه از آن توده بزرگی بسازد، امكان انسداد دستگاه گوارش افزایش پیدا می‌كند. گزارش‌های از انسداد دستگاه گوارش كودكان توسط آدامس وجود داشته است. یكی از موارد مربوط به پسربچه 4 ساله‌ای بوده است كه عادت داشته است روزانه تا حدود 7 آدامس را بجود و سپس آن ها را قورت دهد. این كودك با شكایت از یبوست به پزشك مراجعه كرد و پس از معاینات و بررسی‌ها، علت یبوست، انسداد ایجاد شده توسط آدامس تشخیص داده شد.

مورد دوم هم مربوط به كودكی 1 ساله است كه به علت اختلال در بلع و سرفه به پزشك مراجعه كرده بود پس از بررسی و درمان، 4 سكه پوشیده شده در یك غلاف آدامسی از مری كودك خارج شد!

با وجود این وقایع، می‌توان نتیجه گرفت كه شاید دادن آدامس به بچه‌ها خطرناك باشد. در واقعی توصیه می‌شود تا زمانی كه مفهوم این بلعیدن را به‌طور كامل درك نمی‌كنند یعنی تا سن 5 سالگی، نباید به آنها اجازه جویدن آدامس داده شود.

از طرف دیگر، باید مراقب نوع آدامسی كه به كودكانتان می‌دهید باشید و بر مصرف آن ها نظارت كنید. شما می‌توانید آدامس‌های بدون قند (sugar-free)برای كودكانتان تهیه كنید تا از پوسیدگی دندان در امان باشند اما اجازه مصرف بیش از یك یا دو آدامس را به آن ها ندهید زیرا ممكن است آن ها را دچار اسهال كند.

مراقب فرزندان بزرگ‌تر خود هم باشید و به آن ها آموزش دهید كه به خواهر و برادر زیر 5 سال خود، آدامس تعارف نكنند. به فرزندان خود آموزش دهید كه آدامس برای جویدن است نه قورت دادن. از كودكانی كه تازه آدامس‌جویدن را شروع كرده‌اند بخواهید پس از خسته‌شدن از آدامسشان، لاشه آدامس را به شما تحویل دهند تا بار دیگر بتوانند از شما آدامس جدید بخواهند!