در شگفتم از بخیل به سوی فقری می شتابد که از آن می گریزد، و سرمایه ای را از دست می دهد که برای آن تلاش می کند، در دنیا چون تهیدستان زندگی می کند اما در آخرت چون سرمایه داران محاکمه می شود.

و در شگفتم از متکبری که دیروز نطفه ای بی ارزش، و فردا مرداری گندیده خواهد بود.

و در شگفتم از کسی که مردگان را می بیند و مرگ را از یاد برده است.

و در شگفتم از آن کس که پیدایش دوباره را انکار می کند در حالی که پیدایش آغازین را می نگرد.

و در شگفتم از آن کس که خانه نابود شدنی را آباد می کند اما جایگاه همیشگی را از یاد برده است.

دنیا، بدن را فرسوده و آرزو ها را تازه می کند، مرگ را نزدیک و خواسته ها را دور و دراز می سازد،

کسی که به آن دست یافت خسته می شود، و آن که به دنیا نرسید رنج می برد .

چقدر فاصله بین دو عمل دور است: عملی که لذتش می رود و کیفر آن می ماند، و عملی که رنج آن می گذرد و پاداش آن ماندگار است.

بزرگی پروردگار در جانت، پدیده ها را در چشمت کوچک می نمایاند.

گناهی که تو را پشیمان کند، بهتر از کار نیکی ست که تو را به خودپسندی وا دارد.

موفق باشید.