شیطان به حضور حضرت موسی امد و گفت:آیا می خواهی به تو هزار و سه پند بیاموزم.
موسی گفت: آن چه تو می دانی من بیشتر می دانم و نیازی به پند تو ندارم.
 
در همین حال جبرئیل وارد شد و عرض كرد: ای موسی خداوند می فرماید هزار پند او فریب است اما سه پند او را بشنو موسی هم به شیطان گفت: سه پند از هزار و سه پندت را بگو.
 
شیطان گفت :

1.  چنان چه در خاطرت انجام دادن كار نیكی را گذراندی، برای انجام آن شتاب كن و گرنه تو را پشیمان می كنم.

2.  اگر با زنان بیگانه و نامحرم نشستی غافل  از من مباش كه تو را به گمراهی وادار می كنم.
 
3.  چون خشم و غضب بر تو مستولی شد جای خود را عوض كن وگرنه فتنه به پا می كنم.

*رابین درانات تاگور، یکی از بزرگترین شعرای قرن حاضر در ایالت بنگال هندوستان زندگی می کرد. او اشعار و رمان های خود را به زبان بنگالی منتشر کرد، اما هیچ شهرتی کسب نکرد. سپس یکی از کتاب های کوچکش به اسم گیتانجالی (هدیه غزل ها) را به انگلیسی برگرداند. او آگاه بود متن ترجمه شده نه هیچ گاه زیبایی اشعار اصلی را دارد نه می تواند دارا باشد. زیرا این دو زبان یعنی بنگالی و انگلیسی ساختارها و شیوه بیان متفاوتی دارند. بنگالی زبانی بسیار شیرینی است. حتی در بگو مگو ها و مشاجره ها گویی در گفت و گوی دلچسب و خوشایندی شرکت داری. بسیار خوش آهنگ است. اما زبان انگلیسی فاقد این کیفیت است و نمی توان چنین کیفیتی به آن بخشید. زبان انگلیسی ویژگی های خاص خود را دارد. اما او هر طور بود آن را ترجمه کرد و این ترجمه که در مقایسه با کار اصلی، اثر بسیار ضعیفی می نمود موفق شد جایزه نوبل دریافت کند. پس از آن ناگهان در سراسر هندوستان بوق و کرنا به راه افتاد. این کتاب سال ها به زبان بنگالی و دیگر زبان هندی در دسترس بود و هیچ کس اعتنایی به آن نکرده بود.هر دانشگاهی خواستار اعطای دکترای ادبیات به او شد. روشن است که کلکته، محل زندگی او، نخستین دانشگاهی بود که دیپلم افتخار به او اعطاکرد. او از قبول آن خودداری کرد و گفت :«شما دیپلم افتخار را به من نمی دهید، و برای کتاب شعر من ارزش قائل نیستید، بلکه جایزه نوبل را اعتبار می بخشید. زیرا این کتاب با کیفیتی بسیار زیباتر از سال ها این جا افتاده بود و حتی یکی به خودش زحمت نداد حتی یک نقد ادبی ناقابل درباره این کتاب بنویسد.» او از دریافت هر دیپلم افتخاری سرباز زد. حرفش این بود :این توهین به من است.

**ژان پل ساتر یکی از بزرگترین رمان نویسان و صاحب نظران روان شناسی انسان، از دریافت جایزه نوبل چشم پوشید. او گفت:«من هنگام خلق اثرم پاداش کافی دریافت کرده ام. جایزه نوبل نمی تواند چیزی بر آن بیفزاید. برعکس مرا پایین می کشد. این جایزه برای آماتورها خوب است که به دنبال آوازه و شهرتند، من هم به اندازه کافی سن و سال دارم و هم به اندازه کافی از کارم لذت برده ام. من هرچه را انجام داده ام دوست داشته ام و خود این برایم پاداش بود. من پاداش دیگری نمی خواهم، چون هیچ چیز جای آن چه را در حال حاضر دریافت کرده ام، نمی گیرد.» و حق با او بود. اما افرادی که درست می اندیشند، در دنیا انگشت شمارند و دنیا پر از آدم هایی است که نادرست می اندیشند و محبوس در دام این افکار نادرست زندگی می کنند.

هموطن لبخند بزن.

یاد دارم در غروبی سرد سرد

می گذشت از كوچه ی ما دوره گرد

داد می زد كهنه قالی می خرم

دسته دوم، جنس عالی می خرم

كاسه و ظرف سفالی می خرم

گر نداری، كوزه خالی می خرم

اشك در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت آهی كشید، بغضش شكست

اول ماه است و نان در سفره نیست

ای خدا شكرت! ولی این زندگیست

بوی نان تازه هوشش برده بود

اتفاقا مادرم هم روزه بود

خواهرم بی روسری بیرون دوید

گفت آقا سفره خالی می خرید.

دوستان من، هموطنان گرامی بیایید قدر این شبای عزیز رو بدونیم و در كنار الغوث الغوث گفتنامون، در كنار ضجه زدنامون، قرآن رو سر گذاشتنامون و الهی العفو الهی العفو گفتنامون یادی هم از عزیزای دلی كنیم كه چشماشون مهمان سفره های افطار ماست  بیایید به جای چشماشن خودشون رو مهمان كنیم.

دوستان عزیز اگه این شبا قطره ی اشكی از چشمای قشنگتون چكید

اگه دلتون شكست

بدونید كه این ندای اجابت

تو اون لحظه مبارك

ما رو هم مهمان بزم دلتو خدا كن.

امیدوارم همه مون شب قدرمون رو قدر بدونیم.